Over Elie van Strien

 

 Waarom adviseur.

 

Elie van Strien advies is in 2016 ontstaan nadat ik mijn laatste functie in Amsterdam als commandant had afgerond. Ik ben nog steeds erg betrokken bij veiligheid in het algemeen en het brandweerwerk in het bijzonder.  Betrokkenheid vanuit het belang van de burger én vanuit het belang van de brandweer zelf. Ik heb in de afgelopen jaren veel kennis en ervaring opgebouwd, en wil die graag blijven delen met anderen. 

 

Beginnend officier in Tilburg. Van alle markten thuis.

 

Na mijn studie chemie en het doorlopen van de Brandweeracademie ben ik in 1979 begonnen bij  Brandweer Tilburg. Daar heb ik 10 jaar gewerkt op heel veel onderdelen van het brandweervak. Brandweerduiker, officier van dienst, docent, oefeningen organiseren, procedures maken voor incidenten met gevaarlijke stoffen, preventie, technische dienst, tot aan voorzitter van de personeelsvereniging; ik was de jonge officier die overal voor werd ingezet, en heb op die manier de organisatie van veel kanten kunnen ontdekken. Ik dank mijn toenmalige commandant nog steeds dat hij mij de kans gaf om me zo breed mogelijk te kunnen ontwikkelen zonder mij direct in een hokje te stoppen en er een etiket op te plakken. De tijd krijgen om het vak in zijn volle omvang te kennen is een ervaring die ik graag doorgeef bij de ontwikkeling van (jonge) mensen.

 

Eerste commandant functie. Belang van kennis en kennissen.

 

Na Tilburg ging ik in 1990 werken bij de brandweer in Eindhoven. Eerst als plaatsvervangend commandant en daarna als commandant. Hier heb ik het vak van leidinggeven met vallen en opstaan geleerd. Ik heb in die periode gemerkt hoe belangrijk het is om een groep mensen rond je te hebben waar je mee kunt "lezen en schrijven". Een belangrijk leerpunt was authentiek te blijven, juist in moeilijke situaties. Het project "de brandweer bestuurd" was een geslaagd regionaliseringsproject  avant la lettre.

 

Ik werd ook voorzitter van de landelijke vereniging van brandweercommandanten (het College van Commandanten van Regionale Brandweren)  wat mij weer de mogelijkheid bood om mijn netwerken meer nationaal te ontwikkelen. Die waren nodig om een goede rol te kunnen spelen voor (toen nog in ontwikkeling zijnde) brandweer Nederland.

 

De stap naar het departement. Zicht op het (inter) nationale werkveld.

 

Ik kwam veelvuldig in contact met het ministerie waar de brandweer toen onder viel nl. het ministerie van Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties (BZK). Daar heb ik in 2000 mijn nieuwe functie aanvaard als directeur Brandweer en Rampenbestrijding.

In deze functie heb ik erg veel ervaring opgedaan in het landelijke bestuurlijke en politieke werk. Dat heeft mij ook geholpen in mijn verdere loopbaan. Het is goed om te weten hoe ook op nationaal en internationaal niveau de veiligheidswereld in elkaar zit. Mede om die reden is werken bij een departement een advies dat ik veel mensen meegeef in hun ontwikkeling. In deze periode heb ik het fundament gelegd voor de regionalisering van de brandweer en de ontwikkeling van de veiligheidsregio's wat uiteindelijk heeft geleid tot de wet Veiligheidsregio's van 2010. Ook internationaal heb ik gewerkt in een groot netwerk. NAVO, VN, EU, Antillen, Suriname zijn allemaal uitgebreid aan bod geweest. Deze werkterreinen hebben mijn internationale scoop erg verbreed.

 

Terug naar de twee grote korpsen in Nederland. De uitdaging in het groot.

 

In 2005 ben ik overgestapt naar Brandweer Rotterdam Rijnmond om daar commandant te worden van de eerste echt geregionaliseerde brandweer in Nederland. Ik heb daar veel ervaring opgedaan in de verandering om van vele kleine gemeentelijke organisaties naar één grote regionale brandweerorganisatie te gaan. Een proces waar ik in de reflectie nog steeds van leer. Grote organisaties zijn weliswaar effectief, maar de verantwoordelijkheid voor, en de betrokkenheid bij de brandweerzorg is nog steeds een lokaal issue.

 

In 2012 kwam de overstap als commandant naar Brandweer Amsterdam Amstelland. In deze functie heb ik me vooral ingezet op het vlak van de verbinding tussen de mensen in het korps. Het herstellen van vertrouwen in een moeilijke tijd van bezuinigen was de uitdaging. Daarnaast heb ik veel landelijke processen getrokken zoals het proces RemBrand, opzet van het Nationaal Platform Transportveiligheid, en de Brandweerkamer.

 

Talenten van mensen ontwikkelen. Investeer in mensen!

 

Als rode draad speelt het ontwikkelen van talenten van mensen een grote rol. Ik heb aan de basis gestaan van wat nu Talent Management heet; een traject om samen met mensen te onderzoeken waar hun krachten, kwaliteiten en talenten liggen. Steeds weer blijkt dat mensen veel meer (willen) kunnen, en dat een beetje hulp bij die zoektocht een enorm verschil kan maken. Dat helpt de organisatie en de mensen om zo je talenten goed te benutten.

 

 

Brandweerzorg is grenzeloos

 

De internationale wereld is belangrijk om van elkaar te leren en samen initiatieven te nemen. Maar ook veiligheidsafspraken maken die over de grenzen gaan is belangrijk. Brandveilig meubilair maken is niet alleen van belang voor Nederlandse bedrijven, en zakenmensen en toeristen reizen door heel Europa en slapen overal in hotels waar we eisen stellen aan brandveiligheid.

Kortom, veel brandweerthema lenen zich ervoor om samen met andere landen aan te pakken. Mijn netwerken vanuit het voormalig lidmaatschap van de FEU (Federation of the European Union  fire officers association), en als voormalig voorzitter van de European Fire Safety Alliance helpen daarbij.